Over Vulkanen, kraters en het Kindje zwalpend op een oceaan van Hokusai-golven.

Wij lopen rondjes op een kokende, kolkende vulkaan die op uitbarsten staat of welks grommend gerommel in stil stromende lava gesmoord zal worden en wij weten nog niet waarheen. Het wordt met de dag kouder en wij lopen rondjes om ons warm te houden. Want eens je stopt met lopen, zo vertelden de mensen die al lang rondlopen zonder eens een keertje neer te kunnen zitten, en je voelt ineens een klein vuurtje in je tenen, dan is het te laat en met de tenen, de voeten en het lopen gedaan.

Op de flanken van de vulkaan hangen de sinaasappels te koken aan de bomen.
De heilige man kon dit jaar, ginds niet komen, omdat hij nog geen nieuwe kolonie zwarte, witte of anders gekleurde knechten gevonden had.

De hemel zij geprezen moesten wij ons hier niet druk over maken want buiten het gekrioel van alle dagen, ontstond ineens een plein, een open vlakte, waar het voor de armen onder ons, vol met gratis knuffelberen lag. Er waren waarachtig nog heidenen.

En wie nog benen had die konden lopen en voeten om die benen te dragen,
liep voorbij het gekrioel, tot aan het plein, tot aan de Venus zonder armen, die behalve zij die uit de zee herrezen waren, niemand meer kon omarmen, en bleef onder een amethisten hemel staan, op de bodem van een ziel verzonken, tussen de doden, de levenden en een aangespoelde knuffelbeer.

Wij lopen rondjes op een kokende, kolkende vulkaan, onze voeten vol blaren liggen open van het lopen, op die hoogte en in een hitte, de negen hellekringen van Dante gelijk. En onze harten koken over en in onze hoofden smelten de gedachten, als ijsblokjes in een lavastroom.

Aan alle kanten door de Zee ingesloten, klotsen kleine stipjes in gevlochten manden tegen de golfbrekers, en spoelen blauwe en roze schelpen, tussen palmbomen en vissersloepen, in netten gevangen op het strand aan.

Over vulkanen, kraters en de lamp van Lampedusa, Pietro Bartolo en het zoeklicht dat een eeuwigheid lang over het lot van de mensheid scheen.

Wie zal volgend jaar het Kindje redden, duizend blauwe en roze stipjes, geboren op de schuimende Hokusai-golf van de Middellandse Zee?

 

The night sky over Lampedusa, August 2016. ©Marco Panzetti

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s