Soms ging je met je mantel nog aan bij het vuur zitten. Je hoofd rustend tegen de wand van de schouw. Boven de gloed van de vlammen smolten de beelden van je verbeelding tot bijenwas. Buiten vroor het zo hard dat ook ’s nachts het vuur moest blijven branden. Als je sliep lag je mantel op een stoel gedrapeerd, naast het bed waar aan een haak in de muur een rode avondjurk hing. De jurk was het enige waar je in een telegram naar had gevraagd omdat alles in het atelier onder een laag van onyx en marmerstof lag en er geen kledingstuk meer overbleef waarmee je naar de opening van je tentoonstelling had kunnen gaan. Ook de hakken van je laarzen waren afgetrapt. De avond voor de opening werd de jurk je nog snel door een loopjongen bezorgd. Toen je zag dat hij een nummer droeg, trok je de gehuurde jurk weer uit en ging voorgoed nergens meer heen. Tevergeefs wachtte men op jou en de beeldengroep die in het atelier op een sokkel bleef staan. Je ging terug aan het werk in je oude jurk en fluwelen mantel. De nacht trok weg, wit als marmer, de droom verteerde je. Als het maanlicht door de spleten van de luiken naar binnen viel, leek het alsof de mantel iets menselijks kreeg, het fluweel ademde en de kilte buiten hield. Niets in jou kon vermoeden dat de ergste koude nog moest komen.
De mistral door je heen zou snijden, achtentwintig winters lang. De mantel niet alleen je buitenkant maar ook je binnenkant zou beschermen. De zoom tot op de draad van je ziel zou verslijten. Het ondoordringbare landschap zou bedekken dat steeds ontoegankelijker en onherbergzamer werd. Tot je op de top van een berg in de Vaucluse een woestenij van uitzichtloosheid bereikte. Je alleen nog achterom kon kijken naar het dichtgetimmerde raam dat na die nacht bij het eerste daglicht stuk werd geslagen en je angstig en verwaarloosd uit je atelier werd weggerukt. Die nacht dat je besloot je mantel aan te houden, lang nadat het vuur was gedoofd en in een droom twee marmeren leeuwen ontwaakten. Het maanlicht om je schouders gedrapeerd.

Claudel_Reve-Coin-Cheminee_Dra

Le Rêve au coin du feu (Camille Claudel 1864-1943)
(c) Musée des Beaux-Arts, Draguignan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s