King Kong (Houtskool op papier 100x170cm) Kris Vanhemelrijck

 

‘Kill your darling’ orakelt de aap op mijn schouder.
Ik geef hem een draai rond zijn oren.
Zijn kaken zien meteen even rood als zijn achterwerk.
‘Zwijg stom beest! Alsof er nog niet genoeg doden gevallen zijn!’
Het beest ziedend van woede komt nu pas goed op dreef.
Het trekt aan mijn haar en springt op mijn rug heen en weer.
Zijn ketting raakt rinkelend verstrikt rond de tafelpoot.
Straks hangt hij zichzelf nog op, de druktemaker.
Ik maak hem los, voor hij de boel afbreekt.
‘Vervelende aap, laat me met rust! Zie je dan niet dat ik aan het werk ben.’
‘Ja maar hoe lang nog? Je bakt er niets van. Je overweegt toch geen boek te schrijven?
Hoeveel levens heb je daarvoor nodig?
Gij moet veel oefenen, mijn vriend!
De aap loop grinnikend naar de keuken en komt met een wekker terug.
‘Aap, die wekker dient om de kooktijd van een ei te timen.
Ik ben hier bij wijze van spreken een brood aan het bakken!
Iets dat tijd nodig heeft om te rijzen, en de juiste kamertemperatuur.
En daarbij; het is hier ook veel te warm, zeventwintig graden en het is nog maar half mei.’
‘Geen smoesje meer, haal die krenten er maar uit, ik zet de wekker.’
Zijn ketting sleept over de zwart-wit betegelde vloer.
‘Schiet op! Bak desnoods een croissant! Het leven is tenslotte aan de gelovigen, zij verzetten de bergen!’
‘Maar aap, een croissant bakken is nog veel moeilijker, met al die lagen boter.’
‘Probeer het toch maar!’
Gij moet veel oefenen, mijn vriend!
Sarcastisch monster, waarom haalde ik je ook weer in huis.
Een uur later gaat de kookwekker af.
Het deeg vloeit als het smeltende uurwerk van Dali uit mijn handen.
Het is geen brood, het is niets, niet eens de halve maan van een croissant.
Net als ik van de tafel wil opstaan komt er naast de aap ook nog een konijn op de proppen.
‘Bent u degene die in restaurant De Drie Fonteinen, een grote berg van mijn gezellen, in stukken gehakt en in geuze gesmoord, opgepeuzeld heeft?’ De Uwenberg!
Ik schrik me te pletter. Hoe kan het konijn dit weten? Vermoedelijk van de aap.
‘Ja, dat ben ik, maar naar ik heb horen zeggen, bereidt de kokkin ondertussen geen konijn meer.
Het spijt me heel erg. Ik had het niet mogen doen.’
Het konijn gooit de wekker naar de aap, de aap loopt weg met de tikkende wekker,
zijn ketting sleept over de zwart-wit betegelde vloer.
Ik loop achter ze aan maar krijg hen niet meer te pakken.
Gij moet veel oefenen, mijn vriend!
‘Te laat! Te laat! Te laat!’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s