lupa-romana

Er wordt mij vaak verweten dat ik, wat het nieuws betreft, steeds achterop loop. Dat ligt voor een deel aan mijn tred die door de onophoudelijke regenbuien en stormen steeds trager en moeizamer werd. Daarnaast ren ik iedere dag het perron op om een plaatsje aan het venster te bemachtigen van de eerste trein die naar de kust rijdt, richting De Panne. Daar loop ik tot aan zee en tegen de tijd dat alle kantoren gesloten zijn keer ik terug naar huis. Tijdens de heenrit registreer ik alles wat er aan mijn oog voorbijkomt. Alleen naar de op- en afstappende reizigers kijk ik niet. Uit angst dat ik iets zou zien dat zodanig afwijkend is, dat het ineens al mijn concentratie voor de buitenwereld die zich buiten de trein afspeelt zou verstoren, of in het ergste geval mijn emotionele wereld die er meestal rozig uit ziet, loodgrijs zou kleuren. De conducteur neemt mijn abonnement in een oogwenk op en stapt verder zonder mij aan te spreken omdat hij mij onderhand al begint te kennen. Zo gaat het iedere dag van de week. Ik sta op, neem mijn koffer en wandel naar het station. Sommige van mijn vrienden durven al eens te vragen wat ik daar verloren heb. Ik kijk dan niets zeggend voor mij uit. Hoe zou ik het kunnen uitleggen? Is iedereen niet ergens eens een keertje iets verloren? Iets waarvan je hoopt het toch nog terug te vinden. Dat het gezoek vooral veel verplaatsingen en gereis met zich meebrengt, allerlei ongemakken en weinig resultaat spreekt voor zich. De opgewonden toestand waarin je permanent verblijft eenmaal de verwachting zich genesteld heeft, is als een ei dat hoe dan ook uitgebroed moet worden; je blijft je er mee rondlopen, niet goed wetend waarheen. Tot ik tijdens een van mijn zoektochten kennis maakte met een West-Afrikaanse maraboe die mij na het gooien van enkele zongebleekte, witte botjes op het hart drukte dicht in de buurt van water te blijven. Water dus. Nu deed ik gewoon wat die man mij had aangeraden en was sindsdien alle dagen naar zee getrokken. 

Bij vloed schuimde ik de waterlijn af, buiten wat krabbetjes, zeekraal, tapijtschelpen, scheermesjes, zandgapers, gebroken coquilles, stukjes visserstouw en de ovale rugschilden van inktvissen die bij de vloedlijn aanspoelden, vond ik meestal niets bijzonders. In zekere zin deed ik net hetzelfde als de zogenaamde fiumaroli, Romeinse lotgenoten die ieder dag de oever van de rivier afschuimden en leefden van de archeologische voorwerpen die in de moerassen en de modder verzonken lagen. Na een baggerbeurt kwamen er regelmatig nieuwe vondsten naar boven; munten met de hoofden van de keizers, de Isistempel, Horus, benen pennen, haarpinnen, olielampjes, Etruskische schalen, amforen,… de schatten bleven maar komen. Vondsten uit de Oudheid die ik niet met de mijne kon vergelijken. Uiteindelijk leefde ik van de garnalenvangst waar ik mij tijdens het weekend mee bezig hield en de jodium in de lucht die aan de waterlijn de hoogste waarden bevatte. 

Op de terugweg keek ik niet meer naar buiten maar bracht de tijd lezend door. In de krant van die dag, maandag 22.02.2020, zag ik naast de alarmerende berichten over de wereldwijde verspreiding van het coronavirus, dat er in Rome een buitengewone ontdekking was gedaan. Een team van archeologen had in het Forum Romanum het graf van Romulus, de stichter van Rome gevonden. Dat was nog eens een vondst. Historie en mythe raakten elkaar. De sarcofaag, een gebroken bak van tufsteen, werd ontdekt in een donkere ondergrondse ruimte, midden in de stad, op een plek waar tweeduizend jaar geleden de Romeinse senaat bijeen kwam om te stemmen. De legende wil dat Romulus en Remus kort na hun geboorte in een mandje in de Tiber te vondeling werden gelegd. De Tiber was net buiten haar oevers getreden en toen de rivier zich terug trok, bleef de mand met de jongens op het droge aan de wortels van een vijgenboom hangen. De tweeling werd door een wolvin gezoogd tot Faustulus en Acca Larentia, een herderspaar, de broertjes vond en hen met hun eigen kroost opvoedde. Wanneer Romulus later een stad wil stichten doodt hij tijdens een onenigheid over de naam van de stad zijn broer en regeert als eerste koning naar de naar hem vernoemde stad. Rome was aan de oever van de Tiber geboren. 

Volgens Marijke Gnade, hoogleraar pre-Romeinse archeologie aan de Universiteit van Amsterdam, is het echter onwaarschijnlijk dat Romulus er begraven lag omdat de begraafplaats uit de zesde eeuw v.C. dateert, terwijl Romulus in de achtste eeuw v.C. moet geleefd hebben. Vermoedelijk is de sarcofaag dus een heiligdom dat als herdenkingsplaats diende. Maar wat doen de historische feiten er op dat ogenblik toe? Het moment van euforie en verwondering was aangebroken, de zoeker, de krabber, de wroeter, vond wat hij zocht en het was nog indrukwekkender dan hij had gedacht: potscherven en regendruppels op de bodem van een waterput. Het ei was uitgebroed, de jongen geworpen, in hun nog vochtige, glanzende wolvenvacht tastten ze de nieuwe ruimte af. ‘De dagen van de merel’ waren weer voorbij. Ik vouwde de krant op en stapte het eerstvolgende station uit de trein. Van de Noordzee naar de Tiber was nog een eindje lopen, maar het huilen van de wolvin leidde mij er heen.

 

763
De tombe die zou behoren aan Romulus. Beeld AFP

 

 

Bronnen: 

Van Der Ploeg, J. (22.02.2020) Mythe of niet, heel Rome loopt uit voor het gevonden graf van Romulus. (De Morgen)

Bruggeman, D.J (https://taste-italy.be) De dagen van de merel.

Op 2 februari wordt in Italie het Feest van de Candelora gevierd. Volgens de Italiaanse traditie zijn de laatste drie dagen van januari en de eerste dag van februari de koudste dagen van het jaar. De legende wil dat een merel en haar kuikentjes, oorspronkelijk zwart zoals de mannetjes, haar nest in een schoorsteen bouwde om te schuilen voor de vrieskou. Toen de merel en haar jongen op 1 februari tevoorschijn kwamen waren ze grijs van het roet, zoals alle vrouwelijke en jonge mereltjes tot op heden zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s